Hoewel we allemaal weten wat er wordt bedoeld met een ‘miskraam’, vind ik het eigenlijk een ontzettend lelijk woord. Het impliceert dat je een kindje ‘mis’ hebt ‘gekraamd’. Alsof je lijf iets fout heeft gedaan. Het gefaald heeft. Alleen het woord al kan eventuele schuldgevoelens die je hebt als aanstaande moeder bevestigen. Alsof je er persoonlijk debet aan hebt dat je een kindje bent verloren. De grootste onzin natuurlijk: een miskraam krijg je niet door teveel sporten. Die ene boterham met filet americain. Dat sigaretje dat je nog opstak de dag voordat je een positieve zwangerschapstest in handen had. Een miskraam ontstaat in 95 van de 100 gevallen door een aanlegstoornis van de vrucht. Je kunt het niet zelf veroorzaken.

Het woord ‘miskraam’ dekt niet de lading
Los van de implicaties die het woord oproept, dekt het verder de lading ook totaal niet. Een miskraam associeer ik met het fysieke en rauwe proces dat je doormaakt zodra je lichaam het vruchtje afstoot. Dat is ontzettend heftig, maar het totale pakket aan verdriet en rouw reikt verder dan alleen de periode waarin je het vruchtje verliest. Je verliest een zwangerschap. Je verliest een droom. Het idee van een gezinnetje. Je verliest een geboortemaand – niet zomaar een, maar juist díe ene maand in dát specifieke jaar. Je verliest een toekomst. Misschien het eerste kleinkind van de familie. En natuurlijk: het is niet uitgesloten dat je nooit meer in verwachting raakt. Maar deze specifieke zwangerschap ben je verloren, en daarmee een stukje van je hart.

Al die gevoelens en emoties krijgen geen plaats bij het woord ‘miskraam’. Laat staan bij de medische term ‘missed abortion‘, wat al helemaal het gevoel geeft alsof je er zelf voor gekozen hebt. En ik begrijp het: deze benamingen zijn hele feitelijke, en juiste, termen voor datgene wat er binnen in het lichaam afspeelt. Maar we doen het verlies er echt mee tekort.

Wat past dan wel?
Wat mij betreft zouden we zachtere woorden kunnen kiezen om daarmee eer te doen aan het verlies. Denk bijvoorbeeld aan de volgende benamingen en omschrijvingen:

“Zwangerschapsverlies”
“Verwachtingsverlies”
“Ik ben een zwangerschap verloren.”
“Ik ben uit verwachting geraakt.”
“We zijn een pril leventje verloren.”
“Onze zwangerschap is te vroeg geëindigd.”
“We hebben veel te vroeg afscheid moeten nemen van ons kindje.”

Het gebruik van het woord op dit platform
“Leuk en aardig Marieke, maar je gebruikt het woord zelf óók.”. En dat klopt. Op ‘Tussen Maan en Mama’ gebruik ik regelmatig het woord ‘miskraam’, omdat deze term nog altijd het meest wordt gebruikt door ouders die met zwangerschapsverlies te maken krijgen. Juíst die ouders wil ik met dit platform bereiken om ze zo een helpende hand te kunnen bieden, vandaar dat ik er bewust voor kies. Daarnaast probeer ik te variëren in bewoordingen om zo het verdriet en het verlies recht aan te doen.

We hebben nog een weg om te gaan, maar elke stap is er één.