Na voor een tweede keer uit verwachting te zijn geraakt, merkte ik op dat ik het contact met mijn lichaam totaal kwijt was. Door de hele medische kermis was mijn lijf überhaupt een dikke week niet van mezelf, maar ook de weken voorafgaand aan de miskraam leefde ik vooral vanuit mijn hoofd. Veel piekeren en peinzen, weinig vertrouwen. Ik ervoer dat ik streng voor mezelf was: “even twee weken herstellen, en dan weer vooruit met de geit!”. Mijn lijf had iets totáál anders nodig, maar daar wilde ik gewoonweg niet naar luisteren. Omdat ik na de tweede curettage veel last kreeg van mijn bekken – mijn zwakke plek sinds de zwangerschap van Luca – besloot ik naar de osteopaat te gaan. Ik weet nog goed hoe ik daar zat en mijn verhaal deed.

“Ik begrijp er niks van: ik heb letterlijk twee weken alleen maar plat op de bank gelegen en helemaal niets gedaan. En tóch heb ik zo’n enorme last van mijn bekken en onderrug. Hoe kan dat?”

Gefrustreerd was ik: mijn lijf had de zwangerschap afgebroken, en zadelde me ook nog eens op met bekkenproblemen. Lekker is dat. Mijn osteopaat keek me vol ongeloof aan, en zei: “Maar Marieke, niks gedaan?! Jouw lichaam heeft twee weken lang keí hard gewerkt. Jouw baarmoeder – en het gebied daaromheen – heeft topsport moeten leveren en is compleet overbelast geraakt. Geen wonder dat je zo’n pijn hebt.”

Dat raakte me diep, want ze had gelijk ook. Zo had ik er nog nooit naar gekeken. Mijn lichaam was op na de fysieke inspanning, en had echt even zorg nodig. Tijd. Liefde. Aandacht. En vooral: even heel veel rust.

Na een periode van rust en regelmatige bezoeken aan de osteopaat, merkte ik dat ik stappen maakte. De pijn was niet meer constant aanwezig, en verdween na een paar maanden zelfs helemaal. Ik voelde aan alles dat het tijd werd om mijn belastbaarheid weer rustig op te bouwen. De behoefte om wat zachter te zijn voor mezelf en wat meer ín mijn lichaam te zitten (in plaats van mijn hoofd) groeide, en op precies het juiste moment kwam yin yoga op mijn pad.

Wat is yin yoga?

Yin yoga is terug te leiden naar het idee van yin en yang: twee tegengestelde krachten die elkaar in balans houden. Yang staat voor het mannelijke: opwekkend, licht, dynamisch. De yin staat daarentegen voor het vrouwelijke: rust, donker, stilte, naar binnen keren. Het een kan niet zonder het ander bestaan, maar ik merkte op bij mezelf vooral op het yang-principe te varen: dóórgaan, doelgericht zijn en actie in de taxi. De yin? Mwah, misschien alleen als ’s avonds letterlijk het licht uit ging. Bij yin yoga ligt de nadruk juist op die rustige energie: een langzame vorm van yoga waarbij je je richt op het soepel maken van bindweefsel, spieren en gewrichten. Je blijft langer in één houding, wat leidt tot meer flexibiliteit en mobiliteit én langdurige ontspanning.

Voor mij ging er in elk geval een wereld open.

Bijna een heel uur lang lukte het me om uit mijn hoofd te gaan en ín mijn lichaam te zitten. Wat voel ik? Wat ervaar ik? Door het op te merken en vervolgens weer los te laten, was ik eventjes alleen in het hier en nu. En dat voelde – en voelt nog steeds – heel erg goed.

Als je merkt dat je het contact met je lichaam even kwijt bent na zwangerschapsverlies, dan kan het zijn dat yin yoga een hele fijne manier is om weer even terug te keren naar de kern. En nee, daar hoef je absoluut niet lenig, spiritueel of ‘zweverig’ voor te zijn. Je hoeft niks mee te brengen als alleen jezelf: dat is al genoeg.